petraΠολιτιστικός Σύλλογος Αηδημητρινών Θεσσαλονίκης
"H Πέτρα"

 

Ήθη - Έθιμα

Γάμος

Κάθε λαός, κάθε έθνος κάθε χώρα, κάθε περιοχή, έχει τα ήθη και τα έθιμά της, αλλού λιγότερα και αλλού περισσότερα, αλλού απλά και αλλού γραφικότερα, αλλού πλούσια και αλλού φτωχά, σε κάθε εκδήλωση λαϊκή που σχετίζεται με την κοινωνική ζωή του λαού.

Ένα από αυτά τα έθιμα είναι και του Γάμου.

Σε άλλους λαούς εκδηλώνονται σαν τυπική διαδικασία και σε άλλους σαν πολύ σπουδαίο γεγονός.

Σ’ αυτό το σημείο, θα ασχοληθούμε με τον Αη Δημητριανό Γάμο, με σκοπό να διαφυλαχθούν οι ωραίες αναμνήσεις των ανθρώπων της περασμένης εποχής που διατήρησαν καθαρά και αμόλυντα τα ωραία ήθη κα έθιμά τους από την αρχή της δημιουργίας τους ως την εποχή μας και κράτησαν με αξιοπρέπεια τον ελληνικό τους χαρακτήρα σ’ όλες τις εκδηλώσεις του κοινωνικού και θρησκευτικού βίου.

Η ένωση των δύο νέων άρχιζε είτε με τη γνωριμία σε διάφορους χορούς που γινόταν κάθε Πέμπτη ή Κυριακή και στις γιορτές του χρόνου, είτε με προξενιό και συμφωνία ανάμεσα στις οικογένειες των δύο παιδιών.

Το προξενιό όμως υπερέχει.

Σ’ αυτές τις περιπτώσεις πηγαίνουν οι προξενητάδες στο σπίτι της νύφης και ζητάνε το χέρι της. άμα δεχθεί αρχίζουν ετοιμασίες για να γίνουν οι αρραβώνες. Ζυμώνουν, ετοιμάζουν φαγητά και ποτά και καρτερούν τους συμπεθέρους που θα συμπεθερέψουν.

Από την άλλη μεριά πάλι ετοιμάζονται, ντύνονται, στολίζονται και έχουν και στο δικό τους σπίτι ετοιμασίες γιατί το γλέντι θα συνεχισθεί και εκεί.

Οι αρραβώνες γίνονται πάντα στο σπίτι του κοριτσιού, ποτέ στο σπίτι του αγοριού.

Οι γονείς του γαμπρού φέρνουν στο σπίτι της νύφης τις βέρες κρεμασμένες σε κορδέλες.

Από τη μεριά του γαμπρού ο αριθμός των ατόμων πρέπει να είναι μονός, δηλαδή 3, 5, 7… άτομα.

Αφού καθίσουν και συζητήσουν, η νύφη φοράει τη μια κορδέλα όπου ήταν κρεμασμένες οι βέρες και κερνάει κρασί στον πεθερό της και κατόπιν όλους τους συγγενείς.

Κορδέλα φοράει και η ανύπαντρη αδελφή της νύφης (αν υπάρχει). Σε όλη τη διάρκεια του αρραβώνα η νύφη δεν πρέπει να κοιτάξει τον γαμπρό στα μάτια.

Ο πατέρας του γαμπρού δίνει το δαχτυλίδι του γαμπρού λέγοντας: Αυτός είναι ο αρραβώνας της νύφης»/

Αφού σταυρώσουν τα δαχτυλίδια στο Ευαγγέλιο, σ’ ένα δοχείο γεμάτο ρύζι ή στραγάλια με κουφέτα, ανακατεύουν τα δαχτυλίδια και ο πατέρας του γαμπρού παίρνει το δαχτυλίδι του γαμπρού και ο πατέρας της νύφης παίρνει το δικό της.

Στη συνέχεια η νύφη στέκεται μπροστά στον πατέρα του γαμπρού και γονατίζει ενώ αυτός της δίνει το δαχτυλίδι του γαμπρού. Όμοια ο γαμπρός γονατίζει μπροστά στον πεθερό του και παίρνει το δαχτυλίδι της νύφης.

Η νύφη βγάζει την κορδέλα απ’ τα μαλλιά σαν ένδειξη ότι έπαυσε να είναι ελεύθερη και το ζευγάρι αλλάζει τις βέρες δίνοντας υποσχέσεις αγάπης και αφοσίωσης, ενώ οι γονείς αρχίζοντας από το σόι του γαμπρού, περνάνε ένας-ένας από το ζευγάρι δίνοντας ευχές και δώρα, συνήθως χρυσάφια.

Αν υπάρχει ανύπαντρο κορίτσι στην οικογένεια της νύφης της κάνουν οι γονείς του γαμπρού δώρο ένα δαχτυλίδι για να παντρευτεί σύντομα.

Συνεχίζοντας το ζευγάρι, κόβει το αρραβωνομπούρεκο, το οποίο με πολλή φροντίδα έχει ετοιμασθεί από την προηγούμενη μέρα.

Τέλος, αφού συζητούν αρχίζει το γλέντι με καθιστικά τραγούδια και κατόπιν χορεύουν ενώ συγχρόνως τρώνε και πίνουν.

Η μέρα αυτή είναι πολύ σημαντική για το νεαρό ζευγάρι. Η νύφη για τους νέους συμπεθέρους, είναι μια όμορφη γελαστή και χαρούμενη κοπέλα.

Την ημέρα του αρραβώνα η κοπέλα φοράει γιορτινή στολή όμοια με την νυφιάτικη ενώ ο γαμπρός φοράει φουστανέλα.

Η νύφη στον αρραβώνα πρέπει να αγοράσει ποδιές και κάλτσες για τ' αδέλφια του πεθερού.

Στις γυναίκες προσφέρει ποδιές και στους άντρες κάλτσες και αφού γονατίσει μπροστά τους, οι συγγενείς της προσφέρουν λεφτά.

Απ’ την ημέρα του αρραβώνα και μέχρι την ημέρα του γάμου ο γαμπρός δεν επιτρέπεται να περάσει μπροστά από το σπίτι της νύφης. Το ίδιο ισχύει και για την κοπέλα. Δεν πρέπει να ιδωθούν παρά μόνο μετά την τέλεση του γάμου. Σ’ αυτό το διάστημα η νύφη ετοιμάζει και τακτοποιεί την προίκα της.

Επτά μέρες πριν το γάμο στο σπίτι της νύφης έχουν τα «προζύμια». Ζυμώνουν δηλαδή, συγγενείς γυναίκες ή φιλενάδες της νύφης, τις κουλούρες, τα ψωμιά δηλαδή που θα φάνε τη μέρα του γάμου και που θα πάνε στο σπίτι του γαμπρού. Στο γάμο είναι καλεσμένο όλο το χωριό και το γλέντι αρχίζει μια μέρα πριν. Στα σπίτια της νύφης και του γαμπρού στρώνονται τραπέζια όπου θα φάνε οι καλεσμένοι και θα πιουν.

ΕκτύπωσηΗλεκτρονικό ταχυδρομείο