petraΠολιτιστικός Σύλλογος Αηδημητρινών Θεσσαλονίκης
"H Πέτρα"

 

  • Αρχική
  • Οι Απόψεις μας
  • Εργατικά ατυχήματα συνδιασμός του τρίπτυχου Εργαζόμενος - Εργοδοσία - Κοινωνικό Κράτος

Εργατικά ατυχήματα συνδιασμός του τρίπτυχου Εργαζόμενος - Εργοδοσία - Κοινωνικό Κράτος

01/03/2010

Εργατικά ατυχήματα συνδιασμός του τρίπτυχου Εργαζόμενος - Εργοδοσία - Κοινωνικό Κράτος

ΕΙΣΑΓΩΓΗ     

Άνδρας ηλικίας  59χρ.  προσέρχεται  στο Τ.Ε.Π. με  το ΕΚΑΒ   με ΚΕΚ   έπειτα  από  τραυματισμό με  νύσσον  όργανο που εξείχε  περίπου 70cm  από το κρανίο.  Ζωτικά  σημεία καλά,  GCS 15,  απουσία  νευρολογικής σημειολογίας.  Παραμονή  στο  χώρο  της  αναζωογόνησης   περίπου 30min  με κύρια αιτία καθυστέρησης  την αδυναμία κοπή της ατσάλινης  οδοντωτής λάμας.  Με  το πέρας της  διαδικασίας αυτής  προσεκομίσθη  στο  ακτινολογικό  εργαστήριο  για  διενέργεια  CT  εγκεφάλου  όπου   διαπιστώθηκε   η  παρουσία  του  νύσσονος  ελάσματος  4cm  στο  εγκεφαλικό  παρέγχυμα  και  ταυτόχρονα  ύπαρξη  υποσκληριδίου  αιματώματος στην  αριστερή  βρεγματική  χώρα.  Στη  συνέχεια  οδηγήθηκε  στο  χειρουργείο.  Πραγματοποιήθηκε  η  αφαίρεση  του  αντικειμένου  και  του  αιματώματος  και μεταφέρθηκε  στη ΜΕΘ  επί 2ημέρου.  Αφού  σταθεροποιήθηκε  μεταφέρθηκε  στο  τμήμα.  Εξιτήριο  μετά 10ημέρου.

Συνεστήθη άδεια 2  μηνών.

Τυχαίο  και μεμονωμένο  περιστατικό; ΟΧΙ.  Αν  αναλογιστούμε ότι  οι στατιστικές δείχνουν 1  νεκρός  εργαζόμενος  κάθε  3  ημέρες  και  κάθε 15min  ένα  εργατικό  ατύχημα,  και  πάνω από  25000  εργατικά  ατυχήματα  ετησίως  (1).

ΟΡΙΣΜΟΣ

Εργατικό  ατύχημα  είναι  εκείνο  που  συμβαίνει  στον  εργαζόμενο  κατά  τη  διάρκεια  της  εργασίας  ή  με  αφορμή  την  εργασία  και  οφείλεται  σε  απότομο  βίαιο  εξωτερικό  γεγονός   που  προκαλεί  πρόσκαιρη ή διαρκή  ανικανότητα  εργασίας.  Για  τον  χαρακτηρισμό  του  ατυχήματος  ως  εργατικού  είναι  αδιάφορος  ο  χρόνος   εκδήλωσης  των  δυσμενών  συνεπειών  στην υγεία  του  εργαζόμενου,  το  αν  εκδηλώνεται  αμέσως αργότερα ή  σταδιακά  όπως  και  το  αν υπάρχει  συνυπαιτιότητα  του  εργαζόμενου.(2)

ΣΚΟΠΟΣ

Η  επιδημιολογική  καταγραφή  εργατικού ατυχήματος  που προσέρχονται  στο  ΤΕΠ

Η  διερεύνηση  των  αιτιών  τους  και  αν αυτά  εναποτίθενται  στην  «έλλειψη  τύχης».

Η  αντιμετώπιση  τους   στο  χώρο  του  ΤΕΠ.

Η  στάση  των  ίδιων  ασθενών  απέναντι  στα  εργατικά  ατυχήματα  με  απώτερο στόχο  την ανάπτυξη  προγράμματος πρόληψης  ατυχήματος.

Η  στάση  του  ίδιου  του κράτους  Πρόνοιας  απέναντι  στους  εργαζόμενους  που  πέφτουν  θύματα  εργατικών  ατυχημάτων.

 

ΥΛΙΚΟ – ΜΕΘΟΔΟΣ

 Η  παρούσα  εργασία είναι  ερευνητική.  Συμπεριλήφθηκαν  για  μελέτη  ασθενείς  που  προσήλθαν  στο  ΤΕΠ του Γ.Ν.Θ.  Παπαγεωργίου  ως  εργατικά  ατυχήματα  από  20-12-2007  έως 20-09-2008  σε  τυχαίες  εφημερίες.  έγινε  χρήση  ερωτηματολογίου το  οποίο  στην  πάροδο  του  χρόνου  βελτιώθηκε  και  πήρε  την  τελική  του  μορφή.  Το  ερωτηματολόγιο  συντάχθηκε σύμφωνα  με  την κλίμακα  του Haddon (3).  Το  ερωτηματολόγιο  γίνεται  μέσο  αναζήτησης για  το  τι  συνέβαινε πριν  το  ατύχημα,  κατά  τη  διάρκεια  και μετά  το  ατύχημα. Η  επιδημιολογική  τριάδα  περιλαμβάνει  3  στοιχεία  που  αλληλεπιδρούν  ώστε  να  επηρεάζουν  την  έκβασή  της  κάκωσης, άνθρωπος - παράγοντας  -  περιβάλλον.

Οι  ασθενείς  που  συμμετείχαν  είχαν  α)  κλίμακα  γλασκώβης GCS 15.  β)  γνώση  της  Ελληνικής  γλώσσας.  Μελετώνται  ηλικία - εθνικότητα – φύλλο – ειδικότητες – χρόνος ατυχήματος,  είδος  και  μηχανισμός  ατυχήματος,  μέτρα  προστασίας  και  αν  εφαρμόζονται,  ύπαρξη  οργανωμένης φροντίδας  στον  τόπο  του  ατυχήματος,  χρόνος  αναμονής  στο  ΤΕΠ,  προηγούμενη κάλυψη  αντιτετανικής  προστασίας,  πρόθεση  δήλωσης  ως  εργατικού  ατυχήματος  από τον  ίδιο τον  εργαζόμενο,  πρόθεση  απαίτησης  αποζημίωσης.  Τέλος αν  γνωρίζουν  την ύπαρξη  επίσημου  φορέα  (κρατικού)που να  ασχολείται με  εργατικό  ατύχημα.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

H  συντριπτική  πλειοψηφία  είναι  άνδρες,  ενώ  1  στους  3  είναι  αλλοδαπός.  Οι  νέες  ηλικίες μέχρι  40  χρονών  έχουν  την  πρωτοκαθεδρία  στο  ατύχημα.  Ο  κατασκευαστικός  τομέας  με  τα  επαγγέλματα γύρω από  τις  οικοδομές  εμφανίζουν  τη  μεγαλύτερη  συχνότητα.  Τα  θλαστικά  τραύματα  κυρίως  άκρων  κυριαρχούν,  ενώ  ακολουθούν  πτώσεις,  εγκαύματα,  πτώσεις  αντικειμένων,  καταπλακώσεις  που  συμπληρώνουν    το  «παζλ  της  εικόνας»  που  λέγεται  εργατικό  ατύχημα.

Πέρα  από αυτήν  την  επιδημιολογική  μελέτη  με  τη  χρήση  του  ερωτηματολογίου  διαπιστώνουμε   για  την κατάσταση  του  ασθενή

ΠΡΙΝ  ΤΟ ΑΤΥΧΗΜΑ   ότι  βρισκόταν  σε  καλή  κατάσταση  υγείας.

Περίπου 1   στους  3 δεν  είχε  αντιτετανική  κάλυψη  και  περίπου  1 στους  3   δεν  ήξερε  αν  είχε.

Πάνω  από  40%  υπήρξαν  θύματα εργατικών  ατυχημάτων  και  στο  παρελθόν.

Σύμφωνα  με  τις  ερωτήσεις,  οι  εργαζόμενοι  πιστεύουν  ότι  η  ενημέρωσή  τους  από  πλευρά  της  εργοδοσίας,  όσο  αφορά  τους  επικείμενους  κινδύνους,  ήταν  υπαρκτή,  αλλά  αντίθετα  ανύπαρκτη  η  επιτήρησή  τους  για  την  τήρηση  των  προστατευτικών  μέτρων

ΚΑΤΑ  ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ

Πάνω  από  το  50%  δήλωσαν  ότι   δεν  υπάρχουν  μέτρα  προστασίας (γάντια – γυαλιά – κράνος – ζώνη  δεσίματος κτλ).  Επίσης στα  ίδια  ποσοστά  κυμαίνονται  και  στην  ερώτηση  αν  τηρούσαν   τα  μέτρα  προστασίας  όπου  υπήρχαν.  Ενώ  1  στους   4  απάντησε  ότι  τηρούσε  και  περίπου 1  στους  5  δεν  θέλησε  να  απαντήσει.

Επίσης  σε πάνω από τους μισούς ,το ατύχημα έλαβε χώρα 4-8 ώρες μετά την έναρξη της εργασίας.

Η συντριπτική πλειοψηφία σημειώνεται  κατά την πρωινή βάρδια

ΜΕΤΑ ΤΟ ΑΤΥΧΗΜΑ

 Πάνω  από 60%  δήλωσαν  ότι  δεν υπάρχει   οργανωμένη  μορφή  φροντίδας  στο  χώρο  εργασίας.

1 στους  4  θα  το  δηλώσει  ως  εργατικό  ατύχημα.

1 στους  3  δεν  έχει  πρόθεση  δήλωσης   ενώ  το  υπόλοιπο  ποσοστό   απέφυγε  να  απαντήσει.

Μόνο  1  στους  3 θα  ζητήσει  άδεια.

Σχεδόν  2  στους  3  δεν  μπορούν  να σκεφτούν  ότι  θα  μπορούσαν  να  ζητήσουν  κάποια  μορφή  αποζημίωσης.

30%  των  ασθενών δέχτηκαν  μια  πρώτη  φροντίδα  από  συνάδελφο τους στο  χώρο  του  ατυχήματος.  Ένα  20%   μεταφέρθηκε  στο  πλησιέστερο  Κέντρο  Υγείας  και  διακομίστηκε  στη  συνέχεια  στο  Νοσοκομείο  ενώ  το  υπόλοιπο  50%  μεταφέρθηκε  στο  Νοσοκομείο  χωρίς  καμία  φροντίδα  χρησιμοποιώντας  αιμοστατικούς  μηχανισμούς  (γάζες,  βαμβάκι,  ρούχα, σχοινί , σακούλα κτλ).

Επίσης  εντυπωσιακό  είναι  το  γεγονός  ότι  μόνο  το  30%  των  ερωτηθέντων  θα  διεκδικήσει  μέτρα  προστασίας.

Αξιοθαύμαστο  παραμένει  το  γεγονός  ότι  μόνο  1  στους  4  επιθυμεί  πραγματικά  ενημέρωση  από κάποιο  επίσημο  φορέα.

Ο  χρόνος  αναμονής στο  χώρο  του ΤΕΠ  σαφώς  περιορισμένος.

Η  χρήση  του  ακτινολογικού  στις  συμπληρωματικές  εργασίες  εντός  του  ΤΕΠ.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Στα  γενικότερα  συμπεράσματα  θα  μπορούσαμε  να  πούμε  ότι  υπάρχει  μια  «θολότητα»  στο  τοπίο   που  λέγεται  εργασία – ασφάλεια.  Το  πρόβλημα  που αρχίζει  από  τη  μη  πρόληψη,  την  ελλιπή  ενημέρωση  από  πλευράς  εργοδοσίας  αλλά  και  κράτους,  συνεχίζει  με  την αδυναμία  διεκδίκησης από  την  πλευρά  των  εργαζομένων, μέτρων προστασίας  πρόληψης,  υγειονομικής  φροντίδας  και  ολοκληρώνεται  με την  αδυναμία  όλου  του  συστήματος :  εργαζόμενος – εργοδοσία – κοινωνικό  κράτος,  να  εξασφαλίζει ολοκληρωμένη    στήριξη  μετά  το  ατύχημα.

Πιο  συγκεκριμένα  θα λέγαμε  ότι  ανεπαρκούν  τα  μέτρα  προστασίας  και  όπου  υπάρχουν  δεν  τηρούνται  με  ευθύνη  και  των  δύο  πλευρών. Ελλιπής ενημέρωση  για  τους  κινδύνους.  Όλοι  επαφύονται  στην  εμπειρία  τους  και  στην  καλή  τύχη.

Η  οργανωμένη  φροντίδα  συσχετίζεται  με  κάποιο  φαρμακευτικό  βαλιτσάκι  αυτοκινήτου.

Οι  νεαρές  ηλικίες είναι  σαφώς  πιο  επιρρεπείς  στους  κινδύνους.

Επίσης  φορέας  του  κράτους  που  να  ασχολείται  με τα  εργατικά  ατυχήματα  είναι  μάλλον  η  τηλεόραση  και  αυτή  για  την αύξηση  και  μόνο  της  τηλεθέασης.

Σαν  αποτέλεσμα  της  έλλειψης  αυτής,  ο  εργαζόμενος  να  νιώθει  αβοήθητος.  Πώς  αλλιώς  θα  ερμηνευόταν  και  η  αδυναμία  του  εργαζομένου  να  το  δηλώσει  ως  εργατικό  ατύχημα  ή  και  να  ζητήσει  μέτρα  προστασίας;

Επίσης  στις  αδυναμίες  του  κράτους  Πρόνοιας  καταλογίζεται   και  το γεγονός  ότι  αν  υπήρχε  ενημέρωση  θα  επιθυμούσαν  αυτό  να  γίνει  από  το  ίδιο  το  Νοσοκομείο.

Στους  ίδιους  τους  νοσηλευτές  φαίνεται  να  υπάρχει  μια  μεγαλύτερη  ευαισθητοποίηση ως  προς το  εργατικό  ατύχημα.  Καλύτερος  δείκτης ο  μειωμένος μέσος  όρος  χρόνου  αναμονής  στο  ΤΕΠ.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

 Στην  ερώτηση  προς  τους  ασθενείς  που  οφείλεται κατά  τη  γνώμη  τους  το  ατύχημα, μια  γενική  εικόνα  δείχνει  ως  κύρια  αιτία  την  έλλειψη  τύχης.  Αν  όλο  αυτό  το  σύνολο  των  ελλείψεων  (ενημέρωση – μέτρα – φροντίδα)  το  ονομάσουμε  τύχη  ή  ατυχία  τότε  χρήσιμο  θα  ήταν  να  κάνουμε ένα  ευχέλαιο  να  εξορκίσουμε  το  κακό.

Η  έλλειψη  τύχης  που  για  εμάς  είναι  έλλειψη  μέτρων   είναι  η  γενεσιουργός  αιτία  των  εργατικών  ατυχημάτων.  Πρωταρχικός  στόχος  του  κράτους  Πρόνοιας  θα  πρέπει  να  είναι  η  δημιουργία  επίσημου  φορέα  που  να ασχολείται  με  την  πρόληψη – έλεγχος  συνθηκών  εργασίας  στους  τόπους  εργασίας  σημαίνει  πρόληψη.

Προσανατολισμός  ομάδας  νοσηλευτών  πρόληψης  ατυχημάτων  προς  ενημέρωση  της  τοπικής  κοινωνίας : Δήμος,  Σχολεία,  εργατικά  σωματεία.

 Αθανάσιος Τασιούδης.

 Αντικ. προις.Τ.Ε.Π

ΓΝΘ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1        Σ.Ε.Π.Ε.          (Σώμα  Επιθεώρησης  Εργασίας  2005)www.mlsi.gov.cy/misi/dli.nsf/o/

2        ΕΛ.ΙΝ.Υ.Α.Ε. Ελληνικό Ινστιτούτο Υγιεινής  και  Ασφάλισης  Εργασίας  www.elinyae.gr  www.somtechnik.gr/Pravo/ErgAtyx.htm

3         

4        Γ.Σ.Ε.Ε.          

5        F.A.C.T.O.      Ευρωπαϊκός  Οργανισμός για  την Ασφάλεια  και  την Υγεία  στην  Εργασία  http//Europe.osha.eu.int//goodpractice/sector/constructor     

6        Medic First  Aid         www.medictivstaid.gr            /illucos.htm

7        National Institute for Occupational Safety and Health