petraΠολιτιστικός Σύλλογος Αηδημητρινών Θεσσαλονίκης
"H Πέτρα"

 

Η τροφή και η ανατροφή των παιδιών

25/11/2010

Η τροφή και η ανατροφή των παιδιών

 Ακούγοντας το κήρυγμα του Παπά-Θανάση στην ενορία μου, την προηγούμενη Κυριακή, (Τα Εισόδια της Θεοτόκου), σοβαροί προβληματισμοί άρχισαν να κυριεύουν τη σκέψη μου.

Σε ηλικία δώδεκα ετών η Παναγία οδηγήθηκε στο ναό όπου παρέμεινε για δώδεκα χρόνια και τρεφόταν με τροφή ουράνια από τον Αρχάγγελο Γαβριήλ.

Αλήθεια στη σημερινή εποχή με τι τρέφουμε και με τι ανατρέφουμε τα παιδιά μας; Το άγχος και η αγωνία των γονέων να προετοιμάσουν σωστά τα παιδιά τους ώστε να ενταχθούν με επιτυχία στο κοινωνικό σύνολο, είναι σύνηθες, καθημερινό φαινόμενο. Όλοι φροντίζουν να παράσχουν στα σπλάχνα τους όλα εκείνα τα εφόδια που θα πλουτίσουν τις γνώσεις τους για να  κερδίσουν τον αγώνα της επιβίωσης και της επαγγελματικής σταθερότητας. Τα φροντιστήρια, τα ιδιαίτερα μαθήματα, οι ξένες γλώσσες, οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές και το ίντερνετ, οι εξωσχολικές δραστηριότητες και ο υπέρμετρος καταναλωτισμός αποτελούν για την Ελληνική οικογένεια την τροφή με την οποία μεγαλώνουν και αναπτύσσονται τα μέλη της. Και αυτή η τροφή κοστίζει πολλά σε χρήμα, που κατακτιέται με πολύ κόπο και μόχθο και πολλές φορές τα αποτελέσματα που προκύπτουν δεν είναι τα αναμενόμενα.

Το μέλλον της νεολαίας μας δεν μπορεί να περιοριστεί σε μια στεγνή, ψυχρή μόρφωση που σε πολλές περιπτώσεις κατακτιέται τεχνητά μέσα από την επιρροή  των τεχνολογικών θαυμάτων. Μιλώντας ο Παπά-Θανάσης για την πνευματική τροφή και τη σωστή ανατροφή ίσως να ταρακούνησε πολλούς από εμάς που βαδίζουμε το μονόδρομο που εγωιστικά θεωρούμε σωστό, αλλά πρακτικά και ουσιαστικά πράττουμε λάθος.

Άραγε όλα τα υλικά και μορφωτικά αγαθά αρκούν για την ολοκληρωμένη παρουσία των παιδιών στο σπίτι, στο σχολείο και στην κοινωνία; Μήπως η ξηρά τροφή που παρέχεται στερείται την  ενέργεια που επιβάλλεται προκειμένου να αποδώσει ο νους και η σκέψη των νέων; Μήπως εκτός από την αναγκαία τροφή απαιτείται και η κατάλληλη ανατροφή για την  ψυχοπνευματική πληρότητα;

Τα διδάγματα της ζωής αποτελούν τον τέλειο κριτή σε κάθε προσπάθεια, σε κάθε δύσκολη απόφαση που καλούμαστε να πάρουμε για το μέλλον. Και το μέλλον των παιδιών δεν μπορεί να αποκοπεί από την κατάλληλη ανατροφή.

Η οικογένεια, το σχολείο, η εκκλησία αποτελούν τους θεμέλιους λίθους για να ορθοποδήσουν και να προχωρήσουν με σταθερά και σωστά βήματα οι νέοι. Είναι φαινομενικά δύσκολο να συνταιριαχτούν οι αρχές και τα ιδανικά μέσα από τους τρεις αυτούς θεσμούς. Ίσως η αρετή, το ήθος, η αγνότητα και η πίστη να αδυνατούν να καλύψουν τις ανάγκες της καθημερινότητας, δεν έχουμε όμως το δικαίωμα να τις στερούμε από τους νέους ανθρώπους. Επιπλέον δεν πρέπει  να λησμονούμε και μια σοβαρή παράμετρο που αγνοούμε, ίσως γιατί αδιαφορούμε, ίσως γιατί δεν βιώσαμε, δεν νιώσαμε το αληθινό μήνυμα του χριστιανισμού. Δεν νιώσαμε και δεν βιώσαμε ποτέ την αληθινή ζωή που υπάρχει μέσα στην εκκλησία, που η ίδια είναι ζωή έχοντας ως κεφαλή της το Χριστό.

Δύσκολο το μήνυμα που επιχείρησε να στείλει στους πιστούς ο Παπά-Θανάσης. Σε αυτήν όμως την δύσκολη κοινωνία και συγκυρία  που ζούμε, πρέπει από κάπου να πιαστούμε, οφείλουμε  να σώσουμε τις αξίες με τις οποίες μεγάλωσαν γενιές ολόκληρες. Αν αδρανήσουμε περισσότερο,  τα παιδιά και τα εγγόνια μας  δεν θα έχουν να θυμούνται τίποτα από την παρουσία μας σε αυτόν τον κόσμο που έχει μάθει μόνο να  ξεγελά, να παραπλανά και να καταστρέφει.

 Γιάννης Τσαπουρνιώτης