petraΠολιτιστικός Σύλλογος Αηδημητρινών Θεσσαλονίκης
"H Πέτρα"

 

Όταν μια πλούσια χώρα γίνεται φτωχή

02/01/2013

Όταν μια πλούσια χώρα γίνεται φτωχή

Η Ελλάδα στην εντατική. Η χώρα νοσεί βαριά, δεν ανασαίνει καν, μοιάζει να αργοπεθαίνει. Συντηρείται με ορούς που ανανεώνονται πρόσκαιρα με τίμημα βέβαια το χειρουργείο στο οποίο υποβάλλονται σε καθημερινή βάση οι πολίτες.

Απίστευτο, αδιανόητο και πέρα από κάθε λογική αυτό που ζούμε τον τελευταίο καιρό. Μια χώρα με τεράστιες, ανεξάντλητες πηγές πλούτου, καταρρέει. Ένα έθνος που έδωσε, διαχρονικά, αγώνες  για την ελευθερία και τη δημοκρατία, παραδόθηκε, υποδουλώθηκε στους τροικανούς χωρίς αντίσταση, αμαχητί.

Που είναι οι αρχές της πολιτείας του Περικλή, οι αρετές, ο πνευματικός και πολιτισμικός παράδεισος, τα γράμματα, οι τέχνες, οι ηρωικές μορφές που τιμούμε στις εθνικές επετείους; Που είναι τα πρότυπα και οι αξίες;.

Η Ελλάδα στέρεψε από ηγέτες γι αυτό έπιασε πάτο. Η Ελλάδα του πολιτισμού, του ήλιου, της θάλασσας, του βουνού, του απέραντου γαλάζιου και του πράσινου. Μια χώρα με ατελείωτες ομορφιές που σέρνει πίσω της αμύθητη κληρονομιά κι ένα απέραντο θησαυροφυλάκιο αγαθών, αυτοκτόνησε κυριολεκτικά.

Δεν τιμά κανέναν Έλληνα στη σημερινή εποχή να υπάρχουν συνάνθρωποι μας που πεινάνε, συμπολίτες μας που πονάνε, άλλοι που πεθαίνουν αβοήθητοι ως αποτέλεσμα της ανεξέλεγκτης καλοπέρασης και κακοδιαχείρισης των τελευταίων δεκαετιών.

Οι Έλληνες εκμεταλλευόμενοι, και μόνο, τον τουρισμό, όλους τους μήνες του έτους, όχι μόνο δεν θα δανείζονταν ποτέ και δεν θα εξαρτιόνταν από τη στήριξη τρίτων δυνάμεων αλλά θα ζούσαν αυτόνομοι, χωρίς όρους και δεσμά. Αν από τα σχολεία ακόμη οι μαθητές εκπαιδεύονταν σε ένα ειδικό μάθημα για τον τουρισμό και τον πολιτισμό, χωρίς βαθμοθηρία, με τακτική προσέγγιση σε ξενοδοχειακές μονάδες, σε αρχαιολογικούς χώρους, σε μνημεία, σε καίρια  γεωγραφικά σημεία της πατρίδας μας ίσως αργά, μα σταθερά, να καλλιεργούνταν και οι βάσεις της ανάπτυξης στον νευραλγικό αυτό χώρο. Όταν όμως η παιδεία θυσιάζεται κι αυτή στο βωμό του μνημονίου από πού να αντλήσουμε ελπίδα.

Η  ανάπτυξη, η οικονομία και ο τουρισμός έπρεπε να αποτελούν το αλληλένδετο τρίπτυχο πάνω στο οποίο θα στηρίζονταν εσαεί η επιβίωση της Ελλάδας. Γιατί να μην αποτελούν ο πολιτισμός και ο τουρισμός  τις πυξίδες με τις οποίες θα λειτουργούσαν όλοι οι οργανισμοί της δημόσιας διοίκησης; Γιατί να μην αναπτυχθούν τόσα χρόνια οι υποδομές που ήταν αναγκαίες για την προκοπή του τόπου.

Η ιδιοσυγκρασία του Έλληνα θα υποχωρούσε ποτέ για να τολμήσει τέτοιο εγχείρημα; Θα αναρωτηθούν πολλοί. Η πλεονεξία, η αυταρέσκεια, ο εγωισμός δεν άφησαν περιθώρια για την πρόοδο.

Είμαστε φτωχοί σε μια πλούσια χώρα.

Καταντήσαμε αδύναμοι σε έναν τόπο με τεράστιες δυνατότητες και προοπτικές.

Είμαστε μικροί και λίγοι σε μια μεγάλη πατρίδα, με ανεκτίμητη ιστορία, με πολλά αγαθά.

Διαθέτουμε τους καλύτερους επιστήμονες και γίναμε τα πειραματόζωα στα νυστέρια των αδίστακτων κατακτητών μας.

Παραλάβαμε ήθη, έθιμα, παραδόσεις. Κάτι πρέπει να σώσουμε επιτέλους γιατί παραχωρήσαμε πολλά, πληρώσαμε ακόμη περισσότερα και ανεχτήκαμε μεγάλες εκπτώσεις στη ζωή μας. Άλλη έκπτωση στην αξιοπρέπεια του Έλληνα δεν πρέπει να ανεχτούμε ποτέ.

Γιάννης Τσαπουρνιώτης